📝 آرمان اوضح | امسال «روز شعر و ادب پارسی» متفاوت‌تر از نشست‌های معمول شعر برگزار شد؛ دیداری که شاعران و علاقه‌مندان ادبیات از شهرهای مختلف استان کرمان را گرد هم آورد و فرصتی برای شعرخوانی و آشنایی شاعران و ارتباط میان انجمن‌های ادبی فراهم کرد. این بار شعر تنها خوانده نشد؛ درباره ریشه‌های شعر، انسان و خرد نیز سخن گفته شد. در این نشست، علیرضا قیامتی با موضوع شاهنامه فردوسی و جایگاه آن در ادبیات حماسی ایران، به بررسی این اثر و اهمیت آن در فرهنگ و ادبیات ایران پرداخت و عبدالحمید ضیایی نیز با محوریت مولانا، درباره اندیشه و شعر مولانا سخن گفت. در بخش دیگری از این نشست نیز شاعران رفسنجانی و دیگر شهرهای استان کرمان به شعرخوانی پرداختند. همراهی شاعران پیشکسوت در کنار جوانان و نوجوانان نیز فرصتی برای گردهمایی و شعرخوانی نسل‌های مختلف شاعران در کنار یکدیگر بود؛ هم‌نشینی که می‌تواند به ارتباط بیشتر میان شاعران و ادامه مسیر انجمن‌های ادبی در شهرهای مختلف استان و حتی در سطح کشور کمک کند.
چنین دیدارهایی تنها به برگزاری یک برنامه فرهنگی محدود نمی‌شوند. وقتی شعر، خرد و اندیشه در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، بخشی از هویت فرهنگی و ادبی جامعه نیز مجال دیده شدن پیدا می‌کند؛ چراکه شعر و ادبیات، تنها بخشی از میراث فرهنگی ما نیستند، بلکه راهی برای پیوند نسل‌های مختلف با زبان، فرهنگ و اندیشه ایرانی‌اند. این برنامه با همکاری فرهنگ سرای مس، انجمن پنج عصر، مؤسسه نوشت‌آهنگ، انجمن داستان‌نویسان و روابط عمومی مجتمع مس سرچشمه رفسنجان برگزار شد. اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی رفسنجان نیز با تسهیل‌گری و همراهی در برگزاری این برنامه مشارکت داشت.
«روز شعر و ادب پارسی» امسال، بیش از یک گردهمایی برای شعرخوانی بود؛ فرصتی برای شنیدن، اندیشیدن و نزدیک‌تر شدن اهالی فرهنگ و ادب؛ دیداری که می‌تواند همچون «چشمه روشن»، زمینه‌ساز ارتباط‌های تازه و ادامه‌دار میان شاعران و انجمن‌های ادبی استان و کشور باشد.